Musiqi, yoxsa Mənəvi Təxribat? – Qulaqlarımızdan Ruhumuza Sızan Təhlükə

Bir zamanlar mahnılar eşqi tərənnüm edərdi, vətən sevgisindən danışardı, insanı xəyallara qərq edərdi. İndi isə radionu açanda, sosial şəbəkələrdə qarşımıza çıxan "trend" mahnılara baxanda mənzərə tamam başqadır. Təhqir, küçə söyüşləri, zərərli vərdişlərin təbliği və cinsiyyətçi yanaşmalar... Sanki sənət artıq estetikaya deyil, əxlaqi aşınmaya xidmət edir.

Niyə Bu Nöqtəyə Gəldik?
Müasir musiqi sənayesi artıq "keyfiyyət" yox, "klik" (baxış sayı) arxasınca qaçır. Nə qədər qalmaqallı, nə qədər "açıq-saçıq" və nə qədər aqressiv olarsa, bir o qədər tez yayılır. Amma bu "populyarlıq" yarışında itirdiyimiz bir şey var: İnsanlıq dəyərləri...
Zərərli vərdişlərin "cool" görünməsi : Mahnı sözlərində narkotik maddələrin, spirtli içkilərin və siqaretin sanki bir uğur rəmzi kimi təqdim edilməsi gənclərin şüuraltına "bu normaldır" mesajını ötürür.
Cinsiyyətçilik və hörmətsizlik : Qadını yalnız bir obyekt kimi görən, ona qarşı kobud ifadələrin yer aldığı sözlər ailə institutuna və qarşılıqlı hörmətə balta vurur.
Dilin korlanması : Ədəbsiz ifadələr və "küçə leksikonu" artıq gündəlik dilimizə çevrilir. Uşaqların dilində mənasını belə bilmədikləri ağır təhqirlərin mahnı kimi səslənməsi faciədir.

Cəmiyyətin Məhvi Belə Başlayır
Bəziləri deyə bilər ki, bu sadəcə musiqidir, keçib gedər. Xeyr, keçib getmir. Bir uşaq hər gün eyni mənfi mesajı dinləyirsə, bu onun xarakterinə, gələcək davranışlarına və həyat tərzinə sızır. Aqressiya normallaşır, hörmətsizlik isə "müasirlik" kimi qəbul edilir. Bu, bir millətin mədəni kodlarının yavaş-yavaş silinməsi, cəmiyyətin daxildən çürüməsidir.

Çıxış Yolu Nədir?
Bu selin qarşısında dayanmaq üçün təkcə dövlət səviyyəsində deyil, fərdi şəkildə də addım atmalıyıq:
Seçici olmaq: Dinlədiyimiz hər mahnı, baxdığımız hər klip həmin sənətçiyə verilən bir dəstəkdir. Keyfiyyətsizliyə "yox" deməyi bacarmalıyıq.

Maarifləndirmə: Valideynlər övladlarının nə dinlədiyinə diqqət etməli, musiqinin təkcə səs deyil, həm də bir tərbiyə vasitəsi olduğunu unutmamalıdırlar.

Senzura yox, məsuliyyət: Söhbət azadlığı məhdudlaşdırmaqdan getmir, söhbət cəmiyyətin gələcəyini qorumaq məsuliyyətindən gedir. Yaradıcı insanlar anlamalıdır ki, onların hər sözü bir toxumdur.

Nəticə olaraq, musiqi bizi ucaltmalıdır, alçaltmalı deyil. Ruhumuzu təmizləyən sədaların yerini ruhumuzu bulandıran ifadələrə verməyək. Unutmayaq ki, bu gün dinlədiyimiz mahnılar sabah yaşayacağımız həyatın təməlidir.